کتاب هایی که در سال ۲۰۱۸ خواندم

با وجود اینکه وقت آزاد کمی داشتم و زمانم را بین کار و خانواده تقسیم کرده بودم ولی امسال هم تونستم کتابهای خوبی بخوانم. هر چند دست و دلم به نوشتن نمی رفت و همینکه میخواستم چیزی بنویسم باز پشیمان میشدم. در واقع وسواس زیادی برای نوشتن پیدا کرده ام که مانع میشه بنویسم. وقتی میخوام مطلبی را بنویسم با خودم میگویم خوب حتما کس دیگری در جای دیگری مطلب بهتری را نوشته است و من فقط وقت دیگران را میگیرم یا با خودم میگویم زمانی را که به نوشتن مزخرفات تلف میکنم میتوانم برای مطالعه صرف کنم یا هزار جور فکر دیگه که مثل سپاه مغول به مغزم هجوم می آورند و با قساوت و سنگدلی نه تنها قلم را از دستم میگیرند بلکه سیلی آبداری را هم به صورتم میزنند. به هر حال میخوام لیست کتابهایی را که خوانده ام اینجا بنویسم.

  1. Money Drunk/Money Sober
  2. اقتصاد چگونه کار میکند نوشته ی راجر فارمر
  3. اوژنی گرانده نوشته ی بالزاک
  4. چرا مریخ و ونوس باهم برخورد میکنند نوشته جان گری
  5. جنبه ی مثبت بی منطق بودن نوشته ی دن اریلی
  6. یادداشت های پزشک جوان نوشته ی بولگاکف
  7. مرگ ایوان ایلیچ نوشته ی تولستوی
  8. هنر همیشه بر حق بودن نوشته ی شوپنهاور
  9. داستایفسکی و آنا نوشته ایگور ولگین
  10. داستان ملال انگیز از چخوف
  11. پول و شیطان از تولستوی
  12. دشمنان اثر چخوف
  13. Making Millions for dummies
  14. انسان خردمند نوشته ی نوح هراری
  15. من هم چگوارا هستم نوشته ی گلی ترقی
  16. مهره ی مار نوشته ی به آذین
  17. پروست چگونه میتواند زندگی شما را دگرگون کند از آلن دو باتن
  18. حمله ی دوم به نانوایی از موراکامی
  19. تاملات نوشته ی مارکوس اورولیوس
  20. روانین له بوولیلدا نوشته ی ره فیق سابیر
  21. خود را بشناس نوشته ی ژان فینو
  22. هنر خوب زندگی کردن نوشته ی رولف دوبلی
  23. در ستایش دیوانگی اثر اراسموس
  24. پس از زلزله نوشته ی موراکامی
  25. اگر فرزند دختر دارید نوشته ی النا بلوتی
  26. همزاد از داستایفسکی
  27. تفسیرهای زندگی نوشته ی ویل ورانت
  28. ساخت ژاپن نوشته ی آکیو مریتا
  29. آمار نوشته ی دیوید جی هند
  30. تسلی بخش های فلسفه نوشته آلن دو باتن
  31. ما و مدرنیت از داریوش آشوری
  32. یکی بود یکی نبود از جمالزاده
  33. خودآموز مکالمات روسی نوشته ی خسرو قای زاده
  34. سعادت زناشویی از تولستوی
  35. ارباب و بنده از تولستوی
  36. آموزش و فرهنگ نوشته ی آنتونیو گرامشی
  37. آموزش شنا (کتاب درسی رشته ی تربیت بدنی)

لیست منتشر شده با آماری که گودریدز داره به دلایلی متفاوته همچنین چند کتاب دیگر را نیز خوانده ام که اسمشان در این لیست نیست.امیدوارم سال آینده هم زنده باشم و بتوانم کتابهای بهتری بخوانم.

منتشرشده توسط

Donkishot

فواد انصاری هستم کسی که تمام طول عمرش در مقایسه با عمر هستی و قدمت زندگی به اندازه ی چشم بر هم زدنی نیست و زندگیش یک سنگریزه ی کوچک بین دو عدم و دو سیاهچاله است. ولی این سنگریزه میخواهد خود به زندگیش معنا دهد و آن را باز تعریف و تغییر شکل دهد. foad.ansary@gmail.com

8 دیدگاه برای «کتاب هایی که در سال ۲۰۱۸ خواندم»

  1. فواد. من هم باید لیست کتاب‌هایی که می‌خونم رو نگه دارم، ولی خب قطعا به اندازه‌ی لیست تو طولانی نیست، خوشحالم که با وجود وقت کم امسال ۳۷ تا کتاب خوب خوندی.
    من معمولا کتاب‌های فیزیکی یا الکترونیک که می‌خونم رو می‌ذارم کنار یا حذف میکنم، اما تو کار جالبی می‌کنی. در ضمن من کتاب‌های چیپ و بازاری هم کم نخوندم برای همین شاید لیست من خیلی سر و سنگین نباشه. کتاب هایی مثل موفقیت در ده روز و -به قول سایت بی‌قانون- صد و یک باید جلد سوم از حسن روحانی‌ ؛-)

  2. فواد نظرت در مورد موراکامی چی بود؟
    من یکی دو تا کتاب از این نویسنده هدیه گرفتم پارسال. اما هنوز حس خاصی ندارم بهش.
    و اینکه دمت گرم بابت همتی که در کتاب خونی داری.

    1. موارکامی نویسنده ی خیلی خوبیه کتابهای زیادی هم ازش خوندم . در موردش هم Review نوشتم تو این سایت ولی نویسندگان خیلی بزرگتر و کتابهای خیلی بهتری هم هست برای خوندن. من یه مدت دوست داشتم موراکامی بخونم ولی ادبیات ژاپن به پای ادبیات روسیه و فرانسه نمیرسه . جدیدا که با بالزاک آشنا شدم فهمیدم که نویسنده به چی میگن.
      بابت لطفی هم که داری ممنون.درنهایت ادبیات هم سلیقه ای هست و نمیشه توصیه کرد که چی بخونی من عادتم اینطوریه که به همه جا سرک میکشم و بعد تصمیم میگیرم کدوم نویسنده و کدوم ادبیات را دنبال کنم.
      اگر فرصتی داشته باشم در حال حاضر ترجیح میدم از بالزاک یا سایر نویسندگان بزرگ غیر معاصر بخونم . من فکر میکنم نویسندگان کلاسیک عمیق تر و بهتر روح و روان آدم رو میشناسند و اختراع تلفن و رسانه و اینترنت و .. باعث شده که شکافی به وجود بیاد بین دونیای درونی آدمها و روایت نویسندگان معاصر از این دنیا. ما با دو خود واقعی مواجه هستیم که اولی رو نمیشه با کلمات به تصویر کشید (بسیار شخصی و پیچیده) و خود واقعی دیگر دنیای بیرونی و مجازی و دروغی است که اصالت ندارد. نویسنده عصر فعلی توانایی به تصویر کشیدن انسان نسل جدید را ندارد یعنی در واقع تسلیم فضای مه آلود فعلی شده و راهی به درون انسانها ندارد به همین خاطر زبانش هم در بیان درونیات انسان لکنت دارد و خوب نمینویسد.

  3. سلام، دیدن این نوشته شما باعث شد من هم وبلاگم را با کتاب‌هایی که ۲۰۱۸ خوانده بودم و شرح مختصری در مورد آن‌ها، به روز رسانی کنم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *